22-05-06

De trein is altijd een beetje...

18.00h: Ik haast me naar het metrostation om voor een keer niet naar Brussel Centraal, maar naar Brussel Noord te gaan, waar mijn treintje richting Turnhout om 24 na dient te arriveren...

Ter plaaste..chaos, drukte, mensen die haast verloren gelopen lijken, en enige seconden later blijkt ook waarom...verschillende treinen rijden met een waanzinnig grote vertraging of zijn afgeschaft wegens een 'persoonlijk ongeval' (lees: iemand die dacht dat hij of zij sterker was dan een aanstormende trein en het onderspit moest delven)...

Een groen lachje, want ik wist hoe laat het was; dit werd geen gemakkelijk ritje huiswaarts...

Allereerst, voor mensen die denken dat de NMBS een vervoersmaatschappij is, laat ik u al maar meteen uit die droom ontwaken, dat vervoeren is namelijk een schaduwactiviteit...de ECHTE activiteit is gericht op leedvermaak van de leden ten aanzien van de grote massa die van dat vervoer wensen gebruik te maken en er nog genoeg geld voor op tafel zwieren (dankuwel werkgever en wetgeving dat u dat allemaal terugbetaalt...)....Laat u dus niet beetnemen..De trein voor me werd afgeschaft en hoewel de mijne met grote stelligheid werd aangekondigd als zijnde OP TIJD, was ie toch twintig minuten te laat, de helft van de trein was dan nog's gereserveerd voor schoolse groepen, met als gevolg: rechtstaan en dit als sardientjes in een benauwd blik. Ikzelf stond tussen een horde twaalfjarige giechelnimfjes die net hun ontluikende puberteit bleken te ontdekken...Ik lette dan maar op de regen, bij gebrek aan beter....

Op een sukkeldrafje, en stoppend waar je wil (de trein was opeens omgetoverd tot een soort equivalent van de belbus van de Lijn) kwamen we na een halfuur aan in Mechelen...iets wat normaal een kwartiertje duurt, nog's vijftien minuten erbij, en we zijn er nog laaaaaaaaaang niet....

Ondertussen wordt het redelijk benauwd in de trein en enkele oudere mensen die ook moeten rechtstaan krijgen het moeilijk...op zulke momenten zie je de oerinstincten van de mens bovenkomen: nog liever iemand van z'n plaats wegrukken op zelf te kunnen zitten ipv op te staan voor iemand die het wel's nodig kan hebben....

Een slak ware sneller, maar, langzaam gaat ook....Lier....Herentals (na vier haltes die er normaal tijdens de week niet inzitten wegens onbeduidend, genre, een totale, gemeenschappelijke bevolkingsgraad van tien koeien, twee paarden, twee pluimveebedrijven en een handjevol mensen. Herentals dus..en daar begint het plezier: de trein stopt, zoals normaal het geval is, en na tien minuten wordt omgeroepen dat de trein uitzonderlijk (yeah, right) wordt beperkt tot Herentals (nu moet u weten dat Herentals met de trein een dikke tien minuutjes tot Turnhout is, sterven in het zicht van de streep dus....en een hele hoop frustratie) Iedereen werd de trein uitgezwierd en moest wachten op die van een uur later...weer vijfentwintig minuten wachten....Ondertussen nog even een regenboog gezien, verzacht altijd de zeden, is altijd fijn ;o)))

De volgende is op tijd, gelukkig, en thuisgekomen klok ik af op 21.O4 u (en ik ben dus iets na zessen vertrokken op werk) Drie uur dus,...op die tijd FIETS ik naar de Drieklovendam, LIFT ik naar Cannes, of ZWEM ik via de Noordzee naar Friesland...

Gelukkig had ik m'n laptop bij, waar gelukkig net voldoende leuks op stond op het me een beetje aangenaam te maken (voor die korte tijd dat ik kon zitten toch, want het was voor 90 procent rechtstaan tussen....idd die pubernimfjes.....ok, ok, erger kan ook, maar toch....Ik zag de bui in Brussel al wel hangen, maar ik blijf me toch verbazen hoeveel mensen er zich nog steeds oeverloos kwaad in maken...ik deed dat ooit ook, maar ik heb leren aanvaarden, en relativeren...Dat moet ook wel, als je bijvoorbeeld veertien uur op een trein zit die je van Helsinki naar bijna tegen de Noordpoolcirkel brengt...Nu moet u weten, in Finland heb je een systeem van genummerde seats, zoals in een vliegtuig, die tickets kan je aan een verkooppunt kopen, maar als het te laat is moet je je wenden tot een automaat en daar krijg je een ticket zonder nummer. Wat is nu het resultaat? Wanneer je zo'n ongenummerd ticket hebt, kan er, bij elke halte, iemand opstappen met het nummer van jouw seat en je eruit flikkeren, niet echt aangenaam, je kan het zo'n beetje vergelijken met in eerste klas reizen bij ons, terwijl je er eigenlijk niet voor betaald hebt...altijd wat angstig afwachten....Afijn, ik bedoel maar, als je zoiets overleeft, dan is dit eigenlijk Spielerei....maar dan wel van het lichtelijk onaangename soort, (zoiets zal trouwens nooit aangenaam worden)

Ik zie u al denken: 'TWEE WOORDEN' : Leer autorijden!!!! Maar nee, Peter is koppig en daarbij, kan u in uw wagen uzelf amuseren met uw laptop, dacht het niet ;o) Ik zou trouwens toch alleen maar de wagen vermassacreren, in m'n stuur bijten, en angstig wezen...de trein dus als alternatief....

Bij vertrek uit Brussel vergat ik wel één ding: nog snel iets drinken...want 'k had verschrikkelijke dorst....Thuisgekomen had ik dus een waanzinnig grote dorst...ik denk dat ik een fles Spa (voor de statistiekjes: rood) op een twintigtal minuten leeggedronken heb...

De trein is altijd een beetje avontuur, maar dan wel het soort dat ik graag zoveel mogelijk wil vermijden, maar ja, als je iedere dag de trein neemt, is dat zo goed als onmogelijk....Been there, done that, dus accepteren is de boodschap...en af en toe 's goed van je laten horen dat je het niet eens bent met hun manier van werken ( of vindt u het normaal dat men iemand in een bepaalde halte een kwartier laat zitten, om vervolgens doodleuk te melden dat de trein toch niet verder rijdt, en wel in tegendeel terug naar Brussel rijdt....alsof ze dat niet eerder wisten....) Afijn, ik heb m'n gal gespuwd, en mocht ik hierbij mensen beledigd hebben die enige affectieve band met die NMBS hebben, dan mogen die gerust gal terug spuien (spuwen mag ook), kan ik wel tegen....;o)

En als u me nu wil excuseren, ik moet bijzonder dringend wat 'ontbruist' water gaan lozen ;o))

Tot soon, lieve lieden, en nog een fijne avond,

 

groetjes, Peter

 

22:22 Gepost door Yours truly, Peter, still in Wonderland... | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

het mooie aan die openbare vervoersritten vind ik steeds de gesprekken die eruit volgen. Zo zat ik zondagmiddag in het bushokje te wachten en begon een 70-jarige vrouw haar levenswandel uit te leggen... Ontroerend mooi...
Zo ook bij vertragingen... Mensen waar je niets tegen zegt gedurende de rit, waar je langs kijkt met je ogen, waar je je voor geneert dat je hun knieën per ongeluk raakt met de jouwe... Plots blijken die ook een tong te hebben wanneer er zoiets gebeurt. Plots kom je te weten wat hun planning is en waarom ze zo gehaast zijn... Plots ben je een mede-reiziger en geen stinkerd die jammerlijk genoeg over hen heeft plaats genomen... Dat vind ik het mooie aan vertragingen en omwille van die reden hou ik er wel van... Omdat het de spontaniteit in de mens naar boven brengt.

Gepost door: abnormalia | 22-05-06

Ontluikende pubermeisjes! Bijgod! Wat wil een mens nog meer. De regen zou mij echt niet beter lijken! :oD Haha pervers zijn is ook iets he. (Enja, er zullen er opnieuw weinigen zijn die dit grappig vinden maar zij hoeven dan ook niet te lachen :op)

Gepost door: Dafke | 23-05-06

De commentaren zijn gesloten.